Eerste week in de US

Hallo Alemaal,
Momenteel zit ik in de auto, buiten schijnt de zon en als ik naar rechts uit het raam kijk zie ik de grote oceaan 100 meter lager dan waar ik zit, kortom we toeren langs de westkust van de verenigde staten naar het zuiden toe, in de richting van San Francisco.
Dan moet ik nu maar even uit gaan leggen hoe het komt dat ik nu met Lizanne onderweg ben naar San Francisco in plaats van in m’n eentje naar Alberta. Want daar sloot het vorige verhaal mee af.
Afgelopen maandag toen mijn auto bij de garage stond bedacht Lizanne dat het wel leuk was om mee te gaan. Het is nu zomer en ze blijft hier een jaar dus een mooie gelegenheid om eerst te gaan reizen en daarna te werken. Dus dat was gauw besloten. Toen hebben we maandagavond en dinsdagochtend een complete kampeer uitrusting bij elkaar geshopt en zijn we dinsdagmiddag om 12 uur vertrokken vanuit Chilliwack. We moesten nog ff een route verzinnen dus hebben we een stuk of wat punten in de states bedacht: Seattle-San Francisco-Grand Canyon-Yellowstone park-Alberta. Een route van ongeveer 4000 kilometer waar we de komende weken mee bezig zijn.

Nog even ergens overheen “geschreven”: die auto bij de garage. Dat kostte me 400 dollar: nieuwe remmen voor, nieuwe aandrijfriem, nieuw stuk uitlaat, olie en brandstof filter vervangen en de olie vervangen, maar juist daarom blij dat er ff iemand naar gekeken heeft voor ik daar weg ben gegaan.

Ik ga dus alsnog naar Alberta om daar te werken maar nu met een iets grotere omweg. De buren van Jos en Peter in Chilliwack hebben familie in Alberta, en daar waren ze twee weken geleden naartoe dus ik had aan die buurjongen gevraagd oftie misschien ergens een baantje kon vinden voor mij in die buurt daar. En dat schijnt gelukt te zijn. Zijn neef heeft daar een bedrijf met “allerlei soorten werk” het was iets met grevel en schuren en dumpers etc. ik weet het nog steeds niet precies maar ik kon er in ieder geval terrecht. Ik zou die neef (Henry) dan nog ff bellen om de datum door te geven enzo, dus ik van de week Henry gebeld en gezegd dat ik in de week van 23 juli ergens aankom, nou dat was allemaal prima en hij zou die dag dan ff rondkijken voor telefoon nummers van mensen waar ik eventueel zou kunnen wonen als ik in daar ben. Ik zou hem daar die avond over terug bellen. Ik een dag later teruggebeld, nam die op met de boodschap datie dan wel die nummers zou smsen, en dan blijkt toch weer een beetje de canadese mentaliteit, dat het allemaal niet zo erg opschiet want ik heb nog steeds geen telefoonnummers. Maar komt vast goed als ik daar ben en anders heb ik ook nog een auto en een tent ;). Nog een keer bellen is ook niet echt een economische optie, met m’n Nederlandse nummer betaal ik €2,25 per minuut en met m’n Canadese nummer kost het al ruim 2 dollar om in Alberta de telefoon over te laten gaan hier vanuit de States.

Dinsdagochtend zijn we dus om 12 uur ongeveer vertrokken, afscheid genomen van onze beste familie Korporaal, de auto volgestopt met alle bezittingen op dit continent en de Highway 1 opgereden. Bij Sumas (half uurtje van Chilliwack) de grens met America overgegaan. Dat viel allemaal reuze mee, we waren er met een kwartier doorheen. Weer op een formuliertje invullen of je weleens het land uitgezet ben of wapens bij je hebt of plannen hebt voor een aanslag etc. dus we hebben maar weer gewoon bij alles “nee” ingevuld. Ze willen ook je bestemming weten, maargoed als je een roadtrip gaat maken is die niet heel definieerbaar dus dat werd the museum of flight in Seattle. Verder hoefden ze niet in de auto te zoeken en de appels hadden we al op dus dat ging allemaal prima. Toen zijn we eerst naar Mount Baker gegaan. Een van de hoogste toppen in de buurt. Een bergroute van een uur ongeveer een uur naar (bijna) de top. in de zomer kan je dan de rest naar de top klimmen maar dat kon nu nog niet want er lagen nog meters sneeuw. Vanaf de top kan je ook de fraser valley (chilliwack) zien liggen, maar dat kon nu dus niet want we waren er bijna. Maar wel een heel mooi plaatje, met de sneeuw. Weer terug gereden naar beneden en in de richting van Seattle. Inmiddels was het al wat later in de middag dus we moesten op zoek naar een camping. In Seatlle en omtrek is niet zoveel te beleven wat campings betreft, dus zijn we met de ferry naar de overkant van het water gevaren en daar was een prachtige camping aan het water. We kwamen daar om half tien ongeveer aan (die avond bij de mac gegeten) en daar voor het eerst de gele tent opgezet. Dat was in een mum van tijd geregeld, de tent was zeg maar: “klein maar dapper”. Volgens de beschrijving een 3 persoons tent, dus met z’n tweeën heel goed te doen. De volgende dag de boel weer ingepakt en naar de ferry gereden, en rond het middaguur overgevaren naar Seattle. Tijdens de overtocht zie je dan de skyline van Seattle steeds dichterbij komen. Een heel mooi gezicht want het centrum van Seattle is tegen een berghelling gebouwd waardoor je heel veel gebouwen tegelijk kan zien terwijl ze achter elkaar liggen. Aangekomen in de stad, die berg een stukje opgereden en in een van de ziljoen parkeergarages de auto geparkeerd en naar de Starbucks gegaan om ff te internetten. Daarna zijn we naar het museum of flight geweest. Daar kan je kijken in de Concorde, en het staatsvliegtuig van de VS staat daar. Verder zijn er tentoonstellingen van de eerste en tweede wereldoorlog en over de geschiedenis van het vliegen. Het museum sloot om 5 uur dus rond die tijd zijn we weer teruggegaan naar Seattle, daar hebben we een Pizza gegeten en verder nog een rondje door het centrum gelopen. O.a. langs de Pike place market, een hele grote overdekte markt, we konden er wel doorheen lopen maar de meeste kraampjes waren helaas al gesloten. Na Seattle hebben we in de buurt van Tacoma weer een camping opgezocht, net zoals ze in Canada de provincial parks heb, zijn er in de VS state parks, hetzelfde principe, vaak moet je jezelf registreren en geld in een enveloppe stoppen en het kost maar 24 dollar per nacht ongeveer. Het was wel even zoeken op de camping want het was al bijna helemaal donker toen we daar aankwamen. De volgende dag zijn we verder gereden over highway 101. Die loopt helemaal van Seattle naar Los Angelos langs de kust, een hele mooie route dus met uitzicht op de oceaan en ook regelmatig door het bos en de bergen. Die avond hebben we lekker op tijd een camping opgezocht, we stonden rond 6 uur, s’avonds nog op het strand gekeken hoe de zon onderging achter de oceaan. De volgende ochtend waren we rond 11 uur ingepakt en wel onderweg. Toen we ongeveer een uur gereden kwam ik erachter dat ik mijn telefoon oplader inclusief wereldstekker in de paal bij onze kampeerplek had laten zitten. Dus omgedraaid en een uur terug gereden en daarna nog een keer een uur hetzelfde stuk, beetje zonde van de tijd maar gelukkig hing het nog steeds in de paal. Het was ontzettend mooi weer die dag, dus het leek nog midden op de dag maar het werd toch al snel 7 uur. Dus gingen we op zoek naar een camping. Dat was deze dag en het komende weekend een beetje lastig omdat het maandag 4 Juli is. dan vieren de Amerikanen hun onafhankelijkheid. Iedereen gaat dan kort gezegd op de camping staan en maandagavond vuurwerk afsteken. Dat betekend wel dat veel campings vol zijn. Eerst een State park geprobeerd, daar waren nog wel een aantal plekken maar die waren allemaal gereserveerd. Toen we verder reden kwamen we bij een andere camping, daar hadden ze nog 2 camper plekjes voor 40 dollar, dus zouden we tussen een heleboel campers en rondscheurende qwat’s op een stukje grind onze tent op moeten zetten, dus dat was ook niet optimaal, later kwamen we op een camping die eruit zag alsof je die nacht vermoord zou worden of in ieder geval alle spullen uit de auto gejat zouden worden. Intussen was het donker en bijna 10 uur. Dus gingen we opzoek naar een hotel, de eerste was 140 dollar, dus wij verder gekeken, en kwamen we bij het casino mill hotel. Het zag er heel duur uit toen we binnenkwamen, maar de dame achter de balie wilde graag naar huis, bla bla, dus kon ze ons een overnachting geven voor 99 dollar. Dus dat hebben we maar gedaan, en zo zaten we opeens in een hotel met een casino in plaats van op de camping in een gele tent. En natuurlijk moesten we even het casino proberen. 1 dollar in een kast gestopt, 2 keer op het knopje gedrukt, toen ging de kast heel veel muziek maken en uiteindelijk kwam er een cash cheque met $35,60 uit, dus dat maakte het hotel nog een beetje minder duur. We hebben die nacht wel erg lekker geslapen in een enorm bed, vooral vergeleken met het luchtbed en slaapzak de rest van de week. In Amerika is het niet gebruikelijk dat er een ontbijt bij je hotel overnachting zit, de meeste mensen ontbijten buiten de deur, bij de mac ofzo. Als je denkt dat je dik bent, moet je trouwens ff een dagje in Amerika rond gaan kijken, dan ben je gelijk van je complex af. Wij hebben onderweg ontbeten, eitje met bacon en kaas gebakken op een picknickplek langs de weg. Daarna verder gereden en die dag kwamen we door Redwood National Park, dat bestaat uit gigantisch dikke bomen waar vaak wolken/mist tussen hangt, wat het een beetje spookachtig maakt. We gingen een plekje zoeken om het weekend te staan, maar ook hier waren de meeste campings volgens alle mensen waar we het aan vroegen vol, toch hebben we er een gevonden die nog niet eens half vol stond, en die ook niemand genoemd had. De camping lag 100 meter van de weg af dus ook nog heel gunstig. Dus daar hebben we het kamp weer opgeslagen. Toen we daar ’s avonds zaten te eten kwam de hele kudde elanden die daarvoor in het weilandje naast de camping stond over het hek heen waarna ze een paar uur op de camping hebben staan chillen: Beetje gras eten, stukje lopen, nog een beetje gras eten, beetje mensen nastaren die achter ja langs lopen tot je bijna je eigen kop eraf draait etc. tot er een auto onverwacht langs kwam, toen stonden ze opeens weer allemaal netjes aan de andere kant van het hek. Zondag zijn we even in Trinidad, dorpje in de buurt, wezen kijken en internetten. Dat was echt een fantastisch dorpje, het had 311 inwoners maar alles was er een kleine tennisbaan, en daarnaast een klein brandweerkazernetje, en daanaast was de bibliotheek en het politiebureau bij elkaar bij iemand thuis, echt geniaal. En de supermarkt was helemaal fantastisch, dat was een kruidvat, supermarkt, keurslager, en perfecte groenteboer bij elkaar, het zag er heel klein uit maar ze hadden gewoon alles. Een soort 13044 :). Zondag vieren is daar een beetje lastig, maar het lukte toch nog wel een beetje met een laptop en een dropbox van de A-polder. Die avond op tijd naar bed te gaan om de volgende ochtend (maandag) op tijd te vertrekken, we wilden die middag in San Francisco aankomen, om een beetje mee te kunnen genieten van the 4th of July. Het was heel bewolkt maandag ochtend, maar toen we een uurtje gereden hadden kwamen om de hoek van een bepaalde berg en daar was geen wolkje meer te zien, maar daar was het heerlijk weer.

Wordt vervolgd, ik zit nu bij de mac donalds in Williot dit verhaal te uploaden.

Groeten, Krijn