Campertrip deel 1

Hallo allemaal,

Ja sorry was even een foutje :)

Zoals ik in de vorige aflevering beloofd heb is hier het verhaal over de 2 weken dat we met de camper op pad zijn geweest. Elke keer als er een # staat is er een foto van waar het op dat moment over gaat. Zaterdag ging ik eerst de camper ophalen en daarna met de camper Petra en Cock van het vliegveld. Wilmar was meegereden naar de camperverhuur en heeft m’n auto weer thuisgebracht. Bij de camperverhuur krijg je eerst een film van 20 minuten te zien over hoe alles aan de camper werkt en waar je op moet letten enzo. We hebben er toch wel de eerste drie dagen over gedaan om helemaal onder controle te krijgen hoe alles werkt en vooral in welk luikje wat zit. Na de film moest ik “effe” een formuliertje ondertekenen en een borg betalen. Daarna werd er een gruwelijke gigantische camper voorgereden, rondje eromheen gelopen met een vrouwtje van de verhuur en toen mocht ik hem zo meenemen. Best grappig eigenlijk hoe makkelijk dat ging. Dus ik onderweg naar het vliegveld, dat was zeker inspannend en erg wennen om met een apparaat van bijna 9 meter lang door Vancouver te scheuren, en uit te zoeken hoe en waar je mensen op moet pikken van het vliegveld. Maar het ging allemaal goed en een kwartier later waren we met z’n drieën onderweg terug naar Chilliwack. Onderweg nog gestopt bij een van de vele mac’s waar we gelijk een voorraad zout en peper ingeslagen hebben voor de rest van de komende twee weken. In Chilliwack aangekomen hebben we de camper gestald, voor de deur van familie Korporaal, waar hij de rest van het weekend heeft gestaan. Verder konden we ons verplaatsen in de fantastische blauwe racemachine die inmiddels ook wel ergens op de foto’s te zien is. Die avond dus mijn verjaardag gevierd, En bij de buurman van Jos en Peter (een ex-Nederlander die er vaak op uit trekt met een camper) advies gevraagd voor een route voor onze vakantie, we hadden namelijk nog niet echt een route uitgestippeld. Dat heeft hij toen globaal gedaan voor ons, en dat is eigenlijk best goed bevallen. Zondag zijn we in Chilliwack naar de kerk geweest en verder uitgeslapen van de vliegreis etc. toen werd het maandagochtend en zijn we om 7 uur opgestaan. Eerst nog een hoop boodschappen gedaan in Chilliwack, en verder alles klaargemaakt voor de reis. We moesten die ochtend eerst weer terug naar de camperverhuur in Vancouver omdat Cock en Petra hun rijbewijs nog moesten laten zien voordat ze in de camper mochten rijden. We hebben er toen gelijk een dagje Vancouver van gemaakt. Vanaf de camperverhuur naar het centrum werd het steeds krapper en smaller om met een camper te rijden. Dus hadden we bedacht om gewoon ergens in een straatje te parkeren en dan verder te lopen, op zich een heel strak plan natuurlijk maar dat straatje stond wel gelijk de hele dag vol met camper # dus er zat ook een boete op toen we terug kwamen… gewinkeld in het centrum en verder foto’s gemaakt van het uitzicht. Daarna de camper weer opgezocht en op de tom-tom Whistler ingevoerd, we zouden die nacht ergens tussen Vancouver en Whistler in een camping opzoeken. Dat zijn trouwens de plaatsen waar de Olympische winterspelen waren. De camper begon te piepen dat hij ondertussen wel dorst had gekregen van het rijden dus gingen we voor het eerst tanken. Daar zijn we best een beetje van geschrokken. We zijn best wel even bezig geweest met tanken en hebben 185 liter getankt voor in totaal $251,43, zegge: tweehonderdeenenvijftig dollar en vijfenveertig cent, maar goed, tenslotte doe je dit misschien maar 1 keer in je leven en is het wel een fantastische camper, bovendien kan je op 1 tank ten minste 600 kilometer rijden (hij rijdt ongeveer 1:3,41) terwijl we Vancouver uitreden kwamen we bij Stanley Park, dat is nog in Vancouver en is een heel mooi park dat aan een baai van de oceaan ligt aan de westkant van Vancouver. Het was toen ongeveer 7 uur dus een beetje een late zon wat hele mooie plaatjes gaf op de skyline, de oceaan en de haven #. Verder staan in dat park totempalen van de oorspronkelijke bewoners van de canadese kust. En enorme cedar bomen. # daarna gingen we verder op weg richting whistler, we hebben toen ruim een uur in de file gestaan om Vancouver uit te komen, ze waren met de weg bezig, toen we eenmaal goed en wel op weg waren was het al aardig donker. Over de highway 99 zijn we naar boven gereden. Buiten Vancouver is het eigenlijk gelijk al niemandsland en rij je dwars door de bergen en vaak langs water. We zijn daarom ook toen we een half uurtje uit de stad waren, afgeslagen omdat er een camping was. Het was daar best wel donker, dus we hadden ook niet zoveel idee waar de camping moest zijn. Daarom hebben we die nacht lekker op de parkeerplaats van de camping geparkeerd. De volgende ochtend toen we wakker werden hebben we eerst een poosje gekeken in wat een gruwelijk mooie omgeving we terecht gekomen waren. De omgeving was aan de ene kant bergen en de andere kant een heel groot meer en daartussen in, een keien strandje met dode bomen enorme stenen etc. # daar hebben we toen aan de picknicktafel zitten ontbijten. Zitten we daar te eten, komt er een touringcar met chinezen van tussen de 80 en de 85 jaar oud en die gingen daar lekker in ons uitzicht foto’s maken en onze rust verstoren. Na het ontbijt opgestapt, en richting whistler. Toen we bijna bij Whistler waren kregen we een afslag naar de plek waar de olympische spelen waren geweest. We konden er alleen niet komen omdat de weg nog afgesloten was door de winter. Dat konden we ook wel voorstellen want er lag daar nog een dik pak sneeuw langs de weg. In Whistler zijn we niet zo heel lang geweest. Het is een heel touristisch stadje wat eigenlijk alleen maar gericht is op wintersporters. Wel leuk om een keertje gezien te hebben, maar het bestaat eigenlijk alleen uit hotels en kleine winkeltjes. En ze zijn bezig met het bouwen van een olympic plaza #.Verder hebben we nog boodschappen gedaan. Na Whistler kregen we een stukje wat heel stijl is, dus de camper heeft daar flink gebruld. Wel een fantastisch mooie weg waar je soms gewoon een uur niets of niemand tegenkomt en af en toe even gestopt om te genieten van een prachtig plaatje te genieten, we kwamen ijsvlaktes tegen #. Als we door een hoger gebied reden, daar lag ook allemaal sneeuw en als we wat lager waren, prachtige meren, zeker als de zon erop schijnt. # Die avond stonden we op een provincial park camping genoemd naar marble canyon national park, (met google maps kan je de route volgen) die campings liggen gewoon langs de weg, er staat een picknicktafel en een afvalbak, verder heb je dan geen water en elektriciteit aansluiting en geen douche, maar het kost ook maar 16 dollar ofzo, dus een goedkoop en legaal plekje om te overnachten. Ook dat was weer een hele mooie plek, we stonden daar tussen de weg en een meer. #. Misschien lijkt trouwens op de foto’s alles erg of een beetje op elkaar, in het echt is elke minuut die je er bent weer nieuw en mooi!. De volgende dag, woensdag, zijn we verder gereden naar het hoogste puntje van onze reis. De eindbestemming was “ergens in de buurt van Mount Robson. Die dag hebben we best een eind gereden, eerst nog een stuk over de hw 99 en daarna via hw 97 naar hw 5 richting Valemount. Eerst kwamen we door een aantal indianen reservaten. Die zitten daar lekker met z’n allen land te bebouwen enzo, maar als ik goed geïnformeerd ben zitten ze daar ook een soort van gevangen in hun reservaat, want als ze ergens anders heen verhuizen, krijgen ze geen geld meer van de overheid zoals ze dat nu wel krijgen voor hun huis etc. dat gebied was veel droger en minder begroeid dan het gebied van de vorige dag. Onderweg hadden we een beetje donker weer wat op zich niet erg was, want ook dat zorgt er voor dat de omgeving heel mooi wordt. #. We hebben op een camping bij valemount gevonden, ze waren eigenlijk nog niet echt open maar meer dingen aan het regelen voor het komende seizoen, maar voor een mooi prijsje konden we daar wel staan, voor ons het water in de toiletgebouw aangesloten enzo, we waren de enige op de camping. Hier hebben we de eerste sani-dump gedaan. Het leuke van de camper is dat je alles altijd bij je hebt en ook nog kan gebruiken, maar daar horen dus ook de mindere lekkere werkjes bij. #. Langs het park op liep een zalmkreek #. ’s Avonds hebben we lekker een hele tijd bij een vuurtje naast de camper gezeten nadat we verzadigd waren van de pancakes die we gebakken hadden, eigenlijk horen er in pancakes ook bleuberries maar die waren we vergeten te kopen de vorige dag en waren in Valemount nergens te vinden. De volgende dag mochten we voor 10 dollar net zoveel brandhout meenemen als we konden dragen, dus hebben we de voorraad even flink aangevuld. Verder opweg richting de nationale parken. Onderweg kwam op een gegeven moment Mount robson in zicht. Het was zoiezo al erg mooi om de toppen van de british columbian mountains te bekijken, maar Mount robson is een berg die bijna 3000 meter stijl de lucht in steekt.#. De bewolking viel mee dus we konden bijna de top zien. We spraken daar bij een viewpoint een mannetje en die zei dat je zelfs in de zomer geluk moet hebben om de top te kunnen zien, want omdatie zo hoog is zitten er bijna altijd wolken om de top. Het is de hoogste berg van de british columbian mountains. In canada kom je regelmatig een bord tegen met de volgende strekking: let op, “misschien moet je tanken want je komt de volgende honderdnegenentwintig kilometer geen tankstation tegen.” Wij reden zo’n bord voorbij en besloten om maar even terug te gaan. We hadden al gezien dat er in de buurt watervallen waren, dus toen we getankt hadden zijn we daar gestopt, eerst een kwartiertje wandelen door het bos en daar kwamen we bij de watervallen. Een heel mooi plekje waar we ook uitgebreid van genoten hebben en heel veel foto’s gemaakt hebben. Jammer dat je op de foto’s niet zo goed kan zien hoe groot en mooi het in het echt is maar een kleine indruk toegevoegd.##. bijzonder ook om te zien hoe de stenen en rotsen daar op elkaar geplet lijken te zijn, dat er lijnen door lopen en vooral dat het allemaal zo immens weids en groot is. ##. Daarna zijn we verder gereden, over die weg waar de komende 129 km geen tankstation is, verder kom je dan ook erg vrij weinig tegen dan mooie plaatjes. En toen kwamen we bij het eerste national park. Jasper National Park. Je moet 18 euro betalen voor een nacht dat je daar blijft, dus dat viel allemaal reuze mee. Je krijgt een bonnetje om op je raam te plakken. Die avond kwamen we in Jasper, Jasper is het plaatsje dat bovenin Jasper National park ligt. Wel een toeristisch plaatsje maar wel leuk. We hebben boodschappen gedaan en een camping opgezocht. Dat was een camping waar ook beren op leefden, het was heel ruim opgezet met elke keer stukken bos en dan weer een plekje voor 12 campers.#. We hebben daar nog geen wilde beesten gezien. De volgende dag waren we een beetje laat wakker dus hadden we geen tijd meer om op het park te ontbijten, dus zijn we eerst het park afgereden en stonden we even later ergens langs de weg. Toen kwam er een autootje van parks Canada, die ons naar een veel mooier plekje stuurde om te ontbijten. Dat hebben we dan ook maar gedaan, in de zon.#. Na het eten naar Jasper gegaan, we zijn met de kabelbaan de berg opgegaan, ik weet niet zeker hoever je daar omhoog gaat maar volgens mij is het 1,3 kilometer. Bovenaan nog een eindje geklommen naar de top, en daar hadden we een uitzicht over de hele vallei en alle bergen eromheen. ##. En toen gebeurde het. Toen we na Jasper weer onderweg waren stonden er op een gegeven moment auto’s en camper langs de weg, foto’s te maken van een beer. Dus wij hebben daar ook maar even gestopt en foto’s gemaakt. Je kon gewoon op 10 meter afstand staan (dus zo gek zijn ze helemaal niet op Nederlands bloed Miss Mary K) en hij zag er zelfs uit om te knuffelen maar dat heb ik niet gedaan. De beer stond al een tijdje online maar nu kan je hem ook plaatsen in het verhaal. Bij de beer stopt het verhaal voor nou, wordt vervolgd…